Pitstop

Het is weer tijd voor de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. En met wie ik ook ga, heen is het stil in de auto en op de terugweg hebben we weer praatjes.

Zo ook deze middag. Omdat er bij mij een vulling is afgebroken, mag ik eerst. “Maar er is geen vulling afgebroken,’ protesteer ik. “De tandarts zag de vorige keer iets verdachts, maar de foto wees verder niets uit.” Ja juist en dat is precies de plek die ze vandaag gaan behandelen.

Ik kom nog niet zo heel lang in deze praktijk, dus ik ken de werkwijze niet. Mijn moeder mag met de mondhygiëniste mee en ik volg de assistente de behandelkamer in.

De tandarts zoeft met het spiegeltje langs mijn gebit. Dat ziet er verder prima uit. “Dit is de plek,” wijst ze op een kies. Er blijkt een grote grijze vulling in de zitten, te groot om er in zijn geheel uit te boren. ‘Nee, dat zou ik ook niet doen’, wil ik zeggen, maar haar vinger zit nog in mijn mond.  De vulling sluit niet meer mooi aan en dat gaat ze bijwerken.

“We doen het zonder verdoving,” meent de tandarts en de assistente komt al in actie. Er worden van allerlei apparaten aangezet en instrumenten klaargezet.  En ik knik alleen maar, met mijn mond wagenwijd open.

Voordat ik het in de gaten heb, hangt er een afzuigslang in mijn mond, zit er een klem op mijn kaak, zijn mijn mondholtes volgepropt met watten en klinkt het snerpende geluid van de boor.

Op het moment dat ik denk ‘nu gaat het pijn doen’ is het boren klaar. De tandarts doet iets, de assistente pakt iets, b12, a6, geen idee, ze wroeten om beurten in mijn mond, de tandarts zegt iets, de assistente zuigt mijn mond leeg, de een doet zus en de ander zo, even dit, even dat. Polijsten, klemmen en watten eruit en klaar. Tien minuten later zit ik alweer rechtop in de stoel. Verbaasd. Met een mond die nog wat onwillig voelt van het gewroet, zeg ik: “Dat was snel.” De tandarts lacht, maar zeker weten doe ik dat niet, want ze draagt een mondkapje. De assistente zegt: “Tot de volgende keer.”

Terug naar huis in de auto heeft mijn moeder weer praatjes. Alles schoon en over een half jaar terug. En ik?  Ben nog steeds beduusd, nog altijd eigenlijk. En het half jaar is alweer bijna voorbij.